Vooral bij Koninklijke Olie is de klap hard aangekomen

We vroegen ter afwisseling van deze blogrubriek aan Theo Wiegel, ambassadeur van ‘Beter beleggen dan de bank’, of hij iets wilde vertellen over zijn ervaringen met hoogdividendbeleggen.

Het beleggingsjaar is nog niets eens afgelopen, maar het zal nu al de boeken in gaan als historisch. Het coronavirus heeft de spelregels voor de belegger definitief veranderd. Een trend die al langer in gang was gezet maar die door het virus is versneld. De afgelopen jaren is de obligatierente steeds verder gedaald en staat de 10-jaars rente nu ruim onder de 0%. Ook de spaarrente staat voor de wat grotere bedragen in de min. De centrale banken hebben al aangekondigd dat dit voorlopig ook zo zal blijven.

Particuliere beleggers zijn de afgelopen jaren dan ook op zoek gegaan naar aandelen die een redelijk, zeker dividend geven en een, hopelijk, beperkt risico hebben. Maar als je dat dan gedaan hebt en je hebt aan het begin dit jaar je geld belegd in ING, Koninklijk Olie, Rabobank en Unibail, dan zal niemand zeggen dat je een risicovolle portefeuille had. Misschien niet zo veel kans op groei, maar wel een goed dividend. Nu, tien maanden later, zijn de dividenden bijna verdwenen en is de waarde van deze fondsen gehalveerd. En vooral bij Koninklijke Olie is de klap hard aangekomen. Toch een fonds wat de hoeksteen was in de portefeuille van menige belegger. En komt het weer goed? Dat is moeilijk te zeggen. En als belegger die het moet hebben van rente of dividend ga je je portefeuille niet spreiden over Adyen, ASML en JustEat. Dat doe je gewoon niet.

Maar, was je dit jaar beter afgeweest als je een gespreide portefeuille had gehad met Amerikaanse fondsen met een hoog dividend? Ja, maar ook dan is het resultaat nog een behoorlijke min. En ja, als je het merendeel van deze fondsen al een aantal jaren hebt en je hebt het dividend herbelegd dan ziet het er anders uit. Fred heeft hier op 24 september een mooi stuk over geschreven. Maar niet iedereen zal al zo lang op deze manier beleggen en misschien het dividend nodig hebben en dus niet kunnen herbeleggen. Maar het geeft wel aan dat (hoog) dividend beleggen, in elk geval in mindere tijden, een kussen onder je portefeuille biedt en dat herbeleggen altijd verstandig is als dat kan.

Bovenstaande geeft nog maar eens te meer aan voor welke moeilijke keuze je als particulier belegger staat. In Nederland zijn er de door de extreem lage rente weinig mogelijkheden en als je gaat beleggen in fondsen met een hoog dividend. In Amerika kom je dan terecht bij specifieke fondstypen zoals Closed end Funds, preferente aandelen, babybonds, BDC’s en REIT’s. Zelf heb ik mij dit jaar uitgebreid verdiept in dergelijke beleggingen. De afgelopen periode heeft mij opnieuw geleerd dat een hoog dividend niet voor niets betaald wordt, er zit ook een meer dan gemiddeld risico aan. Aan de andere kant zien we ook dat vrijwel alle dividenden van de fondsen in de voorbeeldportefeuille zijn doorbetaald ook tijden de crises.
Beleggen doe je voor de lange termijn, maar juist de lange termijnbeleggers hebben wel een slecht jaar achter de rug. Momenteel leven we, door het op enorme schaal bijdrukken van geld, in een schijnwereld waarbij we onszelf wijs maken dat er niets aan de hand is. De economie en de beurs worden overeind gehouden door deze stortvloed aan gratis geld. De overheidstekorten en de schuldenberg bereiken niveau’s die niemand ooit voor mogelijk had gehouden. En welke gevolgen gaat dat hebben? Dat is gewoon niet te zeggen. Maar het zijn wel zaken waar je als lange termijnbelegger over na moet denken.

Theo Wiegel